Obiecałem, więc piszę o bogatej palecie religii.
Z pewnością nie wymienię ich wszystkich.
Według sztucznej inteligencji (AI) słowo to ma bogatą etymologię.
- Od relegere – „ponownie przeczytać, dokładnie rozważyć” (Cyceron)
łac. re- („ponownie”) + legere („czytać”, „zbierać”, „rozważać”)
Cyceron twierdził, że religio oznacza skrupulatność w praktykach kultowych, dokładne wykonywanie rytuałów.
To właśnie tę etymologię wielu współczesnych językoznawców uważa za najbardziej prawdopodobną, ponieważ odpowiada najstarszym rzymskim znaczeniom słowa religio.
- Od religare – „wiązać, łączyć” (Laktancjusz, św. Augustyn)
łac. re-(ponownie) + ligare („wiązać”)
interpretacja chrześcijańska: religia łączy człowieka z Bogiem.
Bardzo popularna w teologii, choć językoznawczo mniej prawdopodobna.
- Wczesne łacińskie znaczenie bez wyraźnej etymologii.
W klasycznej łacinie religio oznaczało: „skrupulatność”, „sumienność”, „święty obowiązek”,
a także „tabu” lub „zakaz o charakterze sakralnym”.
Dopiero z czasem zaczęto używać go w znaczeniu systemu wierzeń.
Zdolności ludzkie do zaspakajania swych potrzeb są nieograniczone. Biura patentowe na całym świecie pęcznieją od pomysłów mających taki cel. Tak samo jest z wewnętrzną potrzebą człowieka by być szczęśliwym i spełnionym. Od zarania istnienia człowiek szukał swego sposobu na zaspokojenie tej potrzeby. By ten fenomen powstawania wielu religii przedstawić Ci w miarę krótko i jasno, pozwól, że oprę się na pracach prof. Werner’a Gitt’a, niemieckiego naukowca zajmującego się matematyką numeryczną, autora wielu opracowań naukowych z zakresu informatyki. Jako człowiek, który świadomie uwierzył w dorosłym wieku, jak wielu innych to czyni, napisał niejedną książkę z pogranicza filozofii i religii. Jego prace były mi wielce pomocne, gdy tak jak Ty zacząłem szukać sensu życia. W jednej z książek pod tytułem „…A Inne Religie?”(oryg.tytuł „Und die Andere Religionen”) na wstępie napisał: „Jedyną wiążącą odpowiedź może dać nam Bóg.”
Odwołujemy się do biblijnych wypowiedzi niezależnie od tego, czy pasują do naszych własnych wyobraźni, czy nie, ponieważ w ten sposób należy traktować Słowo Boże.” Czyli Biblię!
Zgadzam się z tą wypowiedzią, dlatego ją cytuję, co nie znaczy, że na tym zakończę mój mail o religiach świata.
Z Biblii możemy wyprowadzić taką definicję religii, a są to (chociaż słowo religia się w niej nie pojawia):
– rożnego rodzaju wyobrażenia Boga, niezależnie od tego, jak je wykreował dany lud;
– wszystkie systemy myślowe z niepodważalnymi dogmatami wiary i normami działania, które świadomie lub nieświadomie zajmują miejsce przedstawionego w Biblii Boga – Stwórcy.
Jakie systemy zaliczymy do religii?
- Religie w ścisłym tego słowa znaczeniu, czyli systemy, w których występują bogowie, duchy, kapłani i świątynie
- Systemy filozoficzne, w których nie czci się żadnych bogów, jednak jednoznacznie zastępują biblijnego Stwórcę, takie jak marksizm, socjalizm narodowy, antropozofia. Do tej kategorii należy także teoria ewolucji.
- Religie niedostrzegalne, które początkowo wydają nam się nie być religiami, a raczej indywidualnym stylem życia, jak np. zdobywaniem bogactwa.
Jezus powiedział „nie możecie służyć Bogu i mamonie”, gdzie mamona występuje jako alternatywa do Boga. To nie Jezus jako pierwszy wprowadził tę alternatywę, ale w najstarszej księdze Starego Testamentu, księdze Hioba Rozdziale 31 wierszach 24 i 25 czytamy: „Czy pokładałem ufność w złocie lub rzekłem bogactwu: „Nadziejo moja”? Czym chlubił się z wielkiej fortuny, że wiele moja ręka zgarnęła?”
Skąd pochodzą religie, zapytasz.
Nie znamy kultury czy cywilizacji, w której nie byłoby jakiejś formy religii. Tu możemy wymienić znów dwie grupy w zależności od podejścia:
Ad 1.1. Z punktu widzenia teorii ewolucyjnej, czyli w ujęciu w sposób historyczno – rozwojowy. Przeniesienie historyczno – rozwojowej myśli na powstawanie religii wynika z założeń koncepcji rozwoju w czasie ewolucji, wg której ewolucja jest przyjmowana jako powszechnie obowiązująca zasada.
Ad 1.2. Z punktu widzenia Biblii. Według Biblii wszyscy ludzie dysponują podstawową wiedzą na temat Boga, która została im przekazana w wyniku stworzenia.
1.2a/ Nasze sumienie poświadcza nam, że jesteśmy winni przed Bogiem.
To bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił. Rz 1:19
1.2b/ Z dzieł stworzenia możemy wnioskować o konieczności istnienia Stwórcy
Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga oraz bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, tak że nie mogą się wymówić od winy. Ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce. Rz 1:20-21
Przez sumienie, Stwórca dał przekonanie, że istnieje dobro i zło nie tylko chrześcijanom. W nowotestamentowej grece odpowiednikiem słowa sumienie jest słowo „SYNEIDEIS” dosłownie oznaczające „współwiedzącego”. Ciekawe?
1.2c/ Mimo wielkich osiągnięć człowieka w każdej dziedzinie życia, dziś czujemy się bardziej niepewni jutra, niespełnieni niż kiedykolwiek w przeszłości. Coś w naszej mądrości szwankuje.
Podając się za mądrych stali się głupimi. Rz 1:22
Poza tym wszyscy mamy świadomość wieczności, gdyż Bóg włożył ją w nasze serca!
Wszystko pięknie uczynił w swoim czasie, nawet wieczność włożył w ich serca; a jednak człowiek nie może pojąć dzieła, którego dokonał Bóg od początku do końca. Koh 3:11
Obserwując jak zdolności wynalazcze człowieka zaspakajają każdą potrzebę, dostrzegamy, że te wewnętrze potrzeby także zostały zaspokojone. W jaki sposób?
W tysiącach dróg do boga/ów w postaci różnych religii.
Już na przykładzie Kaina i Abla możemy zobaczyć różnicę między ludzką drogą, czyli religią, a drogą boską. Kain chciał służyć Bogu według swoich wyobrażeń, przez co „stał się założycielem pierwszej religii”. Brat jego Abel działał zgodnie z wolą Bożą, dlatego stał się człowiekiem, którego wiara podobała się Bogu.
Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę cenniejszą od Kaina, za co otrzymał świadectwo, iż jest sprawiedliwy. Bóg bowiem zaświadczył o jego darach, toteż choć umarł, przez nią jeszcze mówi. Hbr 11:4
Ad 2a Wynalezione przez grupy ludzi
Po potopie, począwszy od Noego, rozmnażająca się ludzkość przez dekadencję, socjo-kulturowy upadek i grupowe zdeformowanie pierwotnego związku z Bogiem, zaczęła tworzyć własne drogi do Boga, własne religie. O tym czytamy już na początku Starego Testamentu. W ten sposób powstały religie narodowe, plemienne. Kananejczycy i nie tylko oni wytworzyli religię, w której spalali własne dzieci jako ofiara dla bogów. Tak tę religię opisuje Biblia.
Nie uczynisz tak wobec Pana, Boga swego, bo to wszystko, czym brzydzi się Pan i czego nienawidzi, oni swym bogom czynili, nawet swych synów i córki na ogniu palili dla swych bogów. Pwt 12:31
2b Wynalezienie religii przez jednego założyciela.
To religie, które zostały założone przez konkretnych założycieli, czy na bazie istniejących religii.
Przykładem mogą tu być islam, buddyzm i wszystkie sekty chrześcijańskie mające również swoich założycieli.
Jeśli spojrzymy na cechy charakterystyczne religii, to można je tak pogrupować:
W przypadku religii mamy do czynienia :
a/z ludźmi – Mahomet, Budda czy Josef Smith założyciel mormonizmu;
b/z ustalonymi przez ludzi prawami – zwyczaje, ceremonie mające na celu przypodobanie się Bogu;
c/ z przedmiotami jak relikwie, obrazy rzeźby świątynie itp.
Moglibyśmy dopatrywać się jeszcze wiele innych możliwych źródeł powstania religii, ale jedno możemy stwierdzić: Wszystkie religie są wymysłem człowieka.
Czym wobec tego jest chrześcijaństwo i dlaczego nie jest to jedna z wielu religii, o tym cały czas prowadzimy rozmowy, a o czym z pewnością dowiesz się więcej z następnych maili.
Obiecałem Ci, że mail ten będzie o religiach, więc za profesorem Wernerem Gittem krótko przedstawię Ci niektóre z nich.
Łatwo zauważyć, że żadna z nich nie ma przełożenia na to co dzieje się wokół nas. Przesłanie biblijne natomiast łączy się z tym co dzieje się teraz na świecie. O tym napiszę później.
Politeizm – czczenie wielu bogów
Monoteizm – doktryna o jednym bogu jako istocie najwyższej
Panteizm – doktryna o bogu wszechświata, w której boga dostrzega się we wszechświecie i w naturze. Bóg i świat to jedno.
Teizm – jest tylko jeden bóg, który wszystko trzyma w swoim ręku i kontroluje, ale nie wymaga od człowieka żadnego określonego zachowania w stosunku do niego i nie szuka z nim żadnej relacji.
Deizm – religia powstała w czasach oświecenia w Anglii i zakłada istnienie boga jako prapodstawy wszechświata, która wprowadziła w rytm tryby uniwersum, jednak nie ma już z tym uniwersum nic wspólnego.
Synkretyzm – zmieszanie różnych religii, światopoglądów i nauk filozoficznych w jedną nową naukę.
Animizm – cała natura jest uduchowiona. Wyraża się w wyobrażeniu niezliczonej ilości zjawisk, duchów przodków i duchów natury.
Fetyszyzm – czczenie przedmiotów martwych i modlenie się do nich w przekonaniu, że posiadają tajemne moce.
Totemizm – jest wiarą w pokrewieństwo pochodzenia między jakąś grupą ludzi a jakimś przedmiotem z natury.
New Age – to próba powiązania dalekowschodnich religii ze współczesną wiarą w postęp.
Ezoteryka – religia rozwinięta na zachodzie, w której reprezentowany jest cały szereg różnych zachowań. Nie dysponuje jakąś bliżej określoną i zdefiniowaną nauką. Składają się na nią rozmaite terapie lecznicze, formy medytacji i metody działania prowadzące do samourzeczywistnienia się.
Ateizm jest światopoglądem (nie rodzajem religii) nie uznającym żadnej boskiej istoty.
Jak widzisz paleta religii świata jest bardzo bogata. Masz w czym wybierać, a może już wybrałeś nie będąc tego świadomy.